ترنج
شعر و ادبیات
جمعه ششم اردیبهشت 1387
" خلیج فارس"
لنجها آرام می گیرند روی بسترت
مرغها آواز می خوانند بالای سرت
خوش به حال بچه ماهیها که بازی میکنند
در خروش موجها و سینه ی پهناورت
خوش به حال بادبادکها که جولان میدهند
در هوای شرجی و تنگ غروب بندرت
کاش می شد مثل مروارید غلتی می زدم
در حریر ماسه ها و ساحل خوش منظرت
خلسه ی آشفتگان در آبی سکرآورت
عشوه ی نیلوفران در پیج و تاب پیکرت
شرحه شرحه از دل طوفانی ات خون میچکد
عشق می ریزد به گرماگرم چشمان ترت
هر نسیمی از جوار آستانت بگذرد
شمه ای می آورد از لاله های پرپرت
گرچه عمری کارزار دود و خاکستر شدی!
باز روشن می شود فانوسها دور و برت...
نوشته شده توسط سارا جلوداریان
در 22:20 | لینک ثابت
•
